Καιρός να μπει η άνοιξη νομίζω...τόσο κρύο δεν το μπορώ,δεν το αντέχει η ψυχή μου.
Παγώνεις κι εσύ όταν κάνει κρύο,έτσι δεν είναι; Αλλάζεις...σα να ψυχραίνει το μέσα σου,σα να αδειάζουν απο ζέστη όλα σου τα κύτταρα.Και καμιά φορά,πονάς,πονάς πολύ και συνεχόμενα και φοβάσαι...Αλλά κάπου εκεί βγαίνει ο ήλιος!Ίσως να αργεί αλλά βγαίνει.
Άνοιξα το ράδιο πριν ήθελα να ακούσω μουσική,όμως είχε ένα σαχλό τραγούδι και το έκλεισα.
Κι αν δεν ακούει κάποιος τέτοια; Πού πρέπει να απευθυνθεί;Πώς θα το ζεστάνουν οι μελωδίες...και μη μου πεις για ίντερνετ και αηδίες,γιατί κάποιοι δεν έχουν και τους αρέσει αυτή η περίεργη μουσική που θυμίζει παραμύθι.
Και μιας και είπα παραμύθι,όμορφα δεν είναι; Το καθένα με δικό του σενάριο.Δική του αρχή και τέλος.Κι εσύ πρωταγωνιστής αλλά και θεατής!Να βλέπεις το έργο σου κομμάτι κομμάτι και να προσπαθείς να αντλήσεις όσο το δυνατόν περισσότερες αναμνήσεις,να τις ρουφήξεις και να γεμίσεις το είναι σου μέχρι το μεδούλι του.Να ζεις τα άσχημα και να είσαι ευτυχισμένος που τα έζησες,να ζεις τα όμορφα και να είσαι ευγνώμων που σου δόθηκαν απλόχερα.
Ξέρεις η ζωή είναι δώρο.Δεν χαρίζεται.Την κερδίζεις.Και ίσως γι'αυτό και να υπάρχει ο θάνατος,γιατί όσα κι αν γευτείς απο ένα σημείο και μετά δε σου φτάνουν.Θες να ρουφάς κάθε στιγμή και να ζεις κι άλλες...κι άλλες...εθίζεσαι.Ναι,στη ζωή!Όμορφο είναι :)
Ίσως το πιο γλυκό και ακίνδυνο ναρκωτικό.Γι'αυτό και δεν χρειάζεται αποτοξίνωση.
Όμορφη είναι η ζωή...Και οι αναποδιές μέσα στο παιχνίδι είναι :)
Χρειάζονται...Για να μαθαίνεις,να ξαναπροσπαθείς,να πέφτεις και να σηκώνεσαι.
Αξίζει λοιπόν να ζεις.
Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να κάνεις όνειρα.
Αντιθέτως.Όσες οι στιγμές,τα όνειρα να είναι διπλάσια,τριπλάσια μη σου πω!
Ποιός μπορεί χωρίς όνειρα;Χωρίς ελπίδα για κάτι απροσδόκητο;
Άλλωστε αργά ή γρήγορα ότι επιθυμείς το παίρνεις...
*Ξύπνησα και σε είδα να κοιμάσαι δίπλα μου.
Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου.Πόσο καιρό σε ξέρω;Ισως να μην είναι και τόσο πολύς, ίσως να είναι και μια αιωνιότητα...
Σε λίγο θα σε ξυπνήσω και θα σου ζητήσω να με ακολουθήσεις, να φύγουμε μαζί για το πουθενά και το παντού.
Θα μου χαμογελάσεις το ξέρω,θα διστάσεις-αυτό ειναι σίγουρο-μα θα δεχτείς,θα δεχτείς.
Κι όταν συμβεί αυτό, εγώ και σύ θα ορίζουμε τα όρια και θα 'μαστε πολύ μακριά για να μας φτάσει οποιοσδήποτε...εγώ και σύ θα ορίζουμε την αγάπη.*
για το άπειρο που μου χρωστάς.
Ωωωω αγαπη συγγvωμη που το ξεχασα αλλα με τοσο μαθηματα......χρονια πολλα !!!! :* :)
ΑπάντησηΔιαγραφή