Ονειρολογώ...ξανά...

"Κάποτε τα όνειρα σβήνουν...
Και μαζί με αυτό σβήνεις κι εσύ...
Αργά ή γρήγορα,κανείς δεν ξέρει...
Τουλάχιστον μέχρι τότε πρέπει να ζείς,να ονειρεύεσαι,να χαίρεσαι,ν'αγαπάς,να πονάς,να ζηλεύεις,να δίνεις,να παίρνεις,να αποκτάς αξίες και ιδανικά,να έχεις πόθους και φιλοδοξίες...
Να υπάρχεις...
Μαζί με τα όνειρα,ζούμε και οι ίδιοι...
Χωρίς όνειρα φαντάσου πως θα 'σουν...
Για πια ιδανικά θα αγωνιζόσουν,θα πάλευες,θα υπήρχες;
Ο ίδιος θα σουν ένα τίποτα.
Μέσα σου θα υπήρχε ένα κενό...
Μέσα απ' τα όνειρά σου, προσπαθείς να γίνεις καλύτερος,γι αυτό που πιστεύεις ότι σου αξίζει..
Μέχρι να σβήσουν, ελπίζω να κάνεις κάτι... 
Να προσπαθήσεις να τα πραγματοποιήσεις, να κάνεις να βγουν αληθινά..
Και μαζί με αυτό να μεγαλώσεις...
Να ωριμάσεις κι εσύ..."

Ξέρεις τι λάθος έκανα πάντα; Δικαιολογούσα. Όχι τον εαυτό μου, τους άλλους. Μια ζωή τους άλλους! Πάντα έβρισκα κάποιο ελαφρυντικό εκεί που δεν υπήρχε, και πάντα έβρισκα κάτι να ρίξω πάνω μου. «Μήπως δεν έπρεπε να πω αυτό;» «Μήπως δεν έπρεπε να μην κάνω το άλλο;» Μήπως, μήπως, μήπως…Στοπ.

Από πότε αυτό που σκεφτόμαστε ή που λέμε ενώ το νιώθουμε είναι κακό; Από την στιγμή που κάνεις αυτό που αισθάνεσαι κι αυτό που θες, ποιος μπορεί να σου πει ότι κάτι από αυτά είναι «λάθος»;

Θα σου πω εγώ. Κανείς.

Είναι ίσως από τα λίγα πράγματα για τα οποία δεν μπορεί να σε κατηγορήσει κάποιος. Όταν κάνεις αυτά που νιώθεις, αυτά που σε κάνουν ευτυχισμένο και αυτά που σε γεμίζουν, τότε δεν μπορεί κανείς να σε κατηγορήσει.

Και να σου πω και κάτι; Λίγες φορές είπα ή έκανα αυτά που πραγματικά ένιωθα.. Σκεφτόμουν πάντα το «μετά» ή την «περηφάνια» μου και άφηνα τις στιγμές να περνάνε έτσι. Αυτό όμως ήταν λάθος.

Κατάλαβα λοιπόν ότι η ζωή σου φέρνει κάποια πράγματα για να τα ζήσεις εκείνη την στιγμή, όχι για να σκέφτεσαι το μετά και το πριν… Κι αν είναι να φας τα μούτρα σου ας τα φας… Τουλάχιστον θα τα φας γιατί το έζησες. Και πίστεψέ με, είναι καλύτερο από το να τα φας χωρίς να το έχεις ζήσει κιόλας. Μόνοι μας τα κάνουμε  πολύπλοκα τα πράγματα, στην πραγματικότητα είναι τόσο απλά… Όλα θέμα επιλογών είναι άλλωστε. 

Και τις επιλογές μου δεν έχεις κανένα δικαίωμα να τις κρίνεις ΕΣΥ ΕΙΔΙΚΑ.

Υ.Γ:Μου λείπεις πολύ!Άντε να τελειώσουν επιτέλους τα βάσανα...

Υ.Γ2:Μην ξεχάσεις αύριο να βάλεις εκείνο το χαμόγελο που φορούσες τον Αύγουστο :)

Υ.Γ3:Οι "Πρωταγωνιστές" χθες ήταν ΕΠΙΤΥΧΙΑ!(Όπως πάντα...)

*Και δεν μπορώ να ξεχάσω το παγκάκι που έγραψες "Κωνσταντίνα"